
Przebudowa elewacji na Starym Rynku
Stary Rynek 11/13, Chojnice · realizacja, 2000
Przebudowa frontowej elewacji powojennego budynku wielorodzinnego przy Starym Rynku 11/13 w Chojnicach. Jednolity, modernistyczny blok został rozpisany na sekwencję kolorowych kamieniczek o odmiennych rytmach, zwieńczeniach i detalach, dzięki czemu odzyskał skalę właściwą historycznej pierzei rynku. Projekt Andrzeja Ciemińskiego zrealizowano w 2000 roku; inwestycja otrzymała nominację do tytułu Modernizacja Roku 2000.
Przed i po
Budynek w historycznej pierzei Starego Rynku
Stary Rynek jest jednym z najważniejszych wnętrz urbanistycznych Chojnic. Jego charakter tworzą nie tylko pojedyncze budynki, lecz przede wszystkim rytm całej pierzei: zmienna szerokość elewacji, różne wysokości zwieńczeń, pionowe podziały i detale widoczne z poziomu placu. Powojenny budynek wielorodzinny pod numerem 11/13 zajmował znaczną część jednej z pierzei, dlatego jego jednolita fasada miała wyraźny wpływ na odbiór całego rynku.
Punktem wyjścia projektu nie była zmiana funkcji budynku, ale nowe ukształtowanie jego frontowej elewacji. Zadanie wymagało pogodzenia istniejącej, modernistycznej struktury z drobniejszą skalą historycznego otoczenia. Odpowiedź musiała działać zarówno z bliska, w codziennym kontakcie przechodnia z witrynami i wejściami, jak i z przeciwnej strony placu, gdzie fasada staje się częścią szerszej panoramy Starego Rynku.
Od jednego bloku do sekwencji kamieniczek
Główną ideą Andrzeja Ciemińskiego było optyczne rozpisanie długiego budynku na kilka węższych części. Zamiast podkreślać jeden poziomy blok, projekt wprowadził pionowe segmenty czytelne jako osobne kamieniczki. Każdy z nich otrzymał własną kompozycję okien, kolorystykę, obramienia i zwieńczenie. Dzięki temu długość elewacji przestała dominować nad otoczeniem, a budynek zaczął uczestniczyć w rytmie sąsiednich parceli.
Podział nie ukrywa tego, że za fasadą znajduje się jeden obiekt. Jest narzędziem porządkującym jego obecność w przestrzeni rynku. Powtarzalne kondygnacje i otwory okienne tworzą wspólną bazę, natomiast różnice między segmentami nadają całości tempo i indywidualny charakter. Z dalszej perspektywy odczytujemy barwną pierzeję; z bliska widoczne stają się proporcje okien, balkony, gzymsy oraz detale poszczególnych części.
Rytm, kolor i detal elewacji
Kolor pełni w projekcie rolę konstrukcyjną dla kompozycji. Zieleń, róż, żółcie i spokojniejsze odcienie nie są nałożoną dekoracją, lecz wzmacniają pionowy podział fasady. Granice barw odpowiadają kolejnym segmentom, pomagając widzowi odczytać je jako odrębne części pierzei. Zróżnicowanie pozostaje podporządkowane wspólnej skali, dzięki czemu całość jest wyrazista, ale nie rozpada się na przypadkowy zestaw motywów.
Znaczenie mają również odmienne zwieńczenia. Fragmenty zakończone linią prostą sąsiadują z dachami i bardziej dekoracyjnymi formami, co zmienia sylwetę budynku oglądaną na tle nieba. Obramienia okienne, balkony, gzymsy i pionowe akcenty budują kolejne warstwy elewacji. To właśnie ich zestawienie sprawia, że długi front można poznawać stopniowo, zamiast odbierać go jako jedną, powtarzalną płaszczyznę.
Architektura oglądana z placu
Przebudowa elewacji jest szczególnie czytelna z przestrzeni rynku. Fontanna, drzewa, ławki i codzienny ruch tworzą pierwszy plan, a budynek zamyka widok jedną z najbardziej rozpoznawalnych, kolorowych fasad w centrum Chojnic. Pionowe podziały odpowiadają sposobowi, w jaki pieszy przesuwa się wzdłuż pierzei: kolejne wejścia, lokale i fragmenty elewacji pojawiają się w naturalnej sekwencji.
Projekt pokazuje, że praca z istniejącym budynkiem może realnie zmienić odbiór większej przestrzeni publicznej. Ingerencja została skupiona na froncie, ale jej znaczenie wykracza poza samą granicę obiektu. Nowa kompozycja porządkuje relację budynku z sąsiednią zabudową i wzmacnia kameralną skalę historycznego centrum.
Realizacja i nominacja Modernizacja Roku 2000
Projekt przebudowy frontowej elewacji powstał w pracowni Andrzeja Ciemińskiego i został zrealizowany w 2000 roku. Inwestycja otrzymała nominację do tytułu Modernizacja Roku 2000. Po ponad dwóch dekadach fasada nadal stanowi wyrazisty element Starego Rynku i pozostaje przykładem lokalnej realizacji, w której architektura istniejącego budynku została podporządkowana jakości wspólnej przestrzeni miasta.
Dla pracowni Ciemińscy Architektura jest to projekt szczególny: łączy doświadczenie w przebudowach z uważnością na kontekst Chojnic. Pokazuje też podejście obecne w kolejnych realizacjach — poszukiwanie rozwiązania wynikającego z miejsca, skali budynku i sposobu, w jaki architektura jest odbierana przez jej codziennych użytkowników.











